“Mijnheer de redacteur! De avondklok moet terug!”

/

Mijnheer de redacteur!

Graag wil ik de aandacht vestigen op een grote groep mensen die met nostalgische gevoelens terugblikken op de schone rust en veiligheid van de avondklok. Aan hen die zich na een aangenaam verpozen met vrienden of ergens in het café, de volgende ochtend fris en vrolijk de dag willen beginnen.

Na de eerste periode van lockdown met het advies om vooral binnen te blijven, thuis te werken en alleen maar naar buiten te treden als dit echt nodig is, (huisbeesten uitlaten, ritjes naar het afvalstation, het kopen van plee papier). Men ontpopte zich in deze periode en-masse tot huis-filosofen die de wereld zagen ontpoppen tot een prachtig natuurmonument van zwanen in de voorheen vieze maar nu schone grachten, egeltjes in je tuin, geen strepen in de o zo schone lucht, en wat was het lekker stil op straat!

Maar nu moet ik constateren tot mijn grote droefheid dat het straatleven in zijn geheel genomen is teruggebracht naar de periode van voor de Corona pandemie.

Dat is allemaal wel even wennen, de drukte en de hectiek, het lawaai dat de vogels overstemt, de overvolle straten zonder de 1,5 meter afstand, de uitlaatgassen. Maar wij nemen het voor lief en alles schijnt weer te mogen. Nederland lijkt opgelucht deze pandemie te hebben overwonnen.

Toch reageert men veel al positief als ik aangeef dat de avondklok helemaal niet zo’n slecht idee was. Ik weet het, mijnheer de redacteur, de avondklok heeft een slechte naam door de geschiedenis heen en men laat zich niet graag zeggen wanneer men wat moet doen.

Maar toch, voor de veiligheid en rust, en ter bescherming van onszelf met bijbehorend mateloos gedrag, pleit ik ervoor de avondklok weer in te voeren en wel op deze wijze: om 22 uur zoeft het volk naar huis om op de tijd van 22:30 thuis te zijn zodat wij de veiligheid stimuleren en waarborgen voor elkaar.

Thuis neemt men nog een kopje thee en staat de volgende dag katerloos weer naast de rustplaats. De voordelen zijn talrijk: de politie heeft minder werk, de schoonmakers een dagje vaker vrij, de daklozen een dak, de rust is wedergekeerd. Er is weer tijd voor ontspanning, een boekje te lezen, je foto’s in te plakken, een puzzel te maken, een taal (of iets anders) te leren, een gesprek te voeren met een lid van je familie of over de heg met een buur, kortom, je te onthaasten.

De 24 uurs economie zal eventueel online nog verder gaan, maar wij gaan zonder sociale verplichtingen, lekker op tijd naar bed.

Ethel Wig

Ingezonden lezersbrieven

Onder de aanhef “Mijnheer de redacteur!” plaatste de Arnhemsche Courant vanaf haar oprichting in 1814 tienduizenden lezersbrieven. Die traditie wordt nieuw leven ingeblazen. Lezers die hun mening of opinie graag terugzien, kunnen hun bijdragen sturen aan het mailadres der redactie.

Vorige artikel

Run op seizoenkaarten Vitesse

Volgende artikel

Tientallen bekeuringen na afsluiten Rijnkade

Tip: