In de middeleeuwen geloofde men dat vogels half februari hun partner kozen. De Engelse dichter Geoffrey Chaucer schreef in de 14e eeuw gedichten waarin Valentijnsdag werd verbonden met hofliefde. Vanaf dat moment groeide het idee dat 14 februari een dag voor geliefden was. Met de opkomst van drukwerk en commerciële kaarten werd Valentijnsdag een wereldwijde traditie. Tegenwoordig draait het minder om religie en vooral om het vieren van liefde en genegenheid: romantisch, vriendschappelijk of, zoals vanavond, culinair.
Voor de laatstgenoemde reden boekte mijn vrouw een viergangen ‘candlelight dinner’ in The Storage bij Locals, het restaurant van Arnhems icoon Hotel Haarhuis. Locals is opgezet volgens de principes van Dutch Cuisine, een beweging die duurzaamheid, seizoensproducten en lokaal inkopen centraal stelt. Vanuit dit uitgangspunt werken de aangesloten restaurants – dus ook Locals – met lokaal geproduceerde ingrediënten. Blikvanger van het restaurant is de verticale tuin waarbij zij voedsel verbouwen in gestapelde kweeklagen, binnen een volledig gecontroleerde omgeving.
Na de hartelijke ontvangst worden we naar de (voormalige) kelder van Hotel Haarhuis begeleid. Twee grote antieke roodkoperen ketels domineren de schaars verlichte garderoberuimte, alwaar we na ettelijke minuten gezien worden door een aardige dame van de bediening die ons het restaurant in geleidt. De eetruimte, verlicht met (kunst)kaarslicht en geheel opgetrokken uit bakstenen en betonelementen is ontzettend gezellig ingedeeld met vierkante, linnen gedekte en van echte dikke kaarsen voorziene tafeltjes (waar vanavond alleen tweetallen aan zitten). Een muzikaal duo voorziet deze avond van smaakvolle gitaarmuziek en zang.
Ras komt de maitre d’ aan onze tafel met een bijzonder smakelijk trio van (volledig plantaardige) amuses waaronder een tempura van boerenkool met daarbij een cranberrygel en een poeder gemaakt van eekhoorntjesbrood en boerenkoolstelen. Daarnaast treffen we een zoete aardappelcake gemaakt met maïsmeel, met daarbij een balsamico ui en ingelegde appel. En tenslotte een oesterzwam met een crème van zeekraal, zeewater en olie van oesterblad. Navraag leert ons dat deze olie is gemaakt met kruiden uit de eigen kas. Hier houden wij van!
Een smakelijk trio dat met de geschonken cava een prima introductie van deze avond blijkt. Ook het bijgeleverde zuurdesembreekbrood met gezouten boter is kneitervers en erg lekker gedurende de rest van het diner.
De eerste gang bestaat uit een Zeeuwse Yellowtail Kingfish, die ook daadwerkelijk geweekt is in Zeeland. De vis is gepekeld in een eigen gemaakte ‘Dutch spice mix’, die bestaat uit fenegriekzaad, venkelzaad en korianderzaad, leren we later. Hierbij krijgen we een quinoasalade met avocado en een sorbet van biet met een vinaigrette van Tomasu-soja uit Rotterdam geserveerd. Leuk detail is dat Tomasu de enige ambachtelijke sojasausmicrobrouwerij in Europa is, die sojasaus produceert met lokaal geteelde ingrediënten uit de Hoeksche Waard. Het gerecht is een feest op het bord en in de mond, zeker niet in de laatste plaats door de keuze voor de subtiel fruitige smaken van de weissburgunder, wiens Pinot Blanc druifjes een schot in de roos zijn naar onze mening.
Het tussengerecht is een prima gegaarde schorseneer met een saus van geroosterde prei, prei olie, salieroom en afgemaakt met Tonburi. Dit is landkaviaar, gemaakt van eetbare, kleine zwarte zaden van de zomercypres. Hierbij drinken we een zacht aromatische, licht fruitige en van een volle afdronk voorziene Auxerrois van het Limburgse Wijngoed Thorn (inderdaad: het witte stadje). Een geheel om bij te watertanden zo lekker.
Omdat de eerste twee gangen betrekkelijk snel na elkaar geserveerd werden, vragen we de attente bediening even te wachten met het hoofdgerecht. Om ons heen zien we alle tafels genieten van het eten en de zachte klanken van de twee muzikanten, die werkelijk getalenteerd zijn en niet in jolige muzikale valkuilen vol triviale clichés trappen, zoals andere goedbedoelde maar beduidend minder getalenteerde minstrelen ons bij andere gelegenheden hebben laten zien.
Dan is het tijd voor het hoofdgerecht. We krijgen een werkelijk formidabel gegaarde polderhoen uit de Flevopolder geserveerd met in reepvorm gepresenteerde pommes dauphine, ingelegde rode kool en een crème van pastinaak. Hierbij wordt een mooie smeuïge jus brune geserveerd, een ongelofelijk smaakvolle jus van gevogelte afgemaakt met armagnac en wintertruffel. Zelfs mijn vrouw, geen notoire vlees-/gevogelteliefbebber, likte haar vingers hierbij af, en dat is veelzeggend.
Het dessert bestaat uit een feestelijk bord met een bijzonder verfijnd geheel waarin chocolade en rood fruit van verschillende texturen worden gepresenteerd. We zien quenelles van chocolade-ganache, chocolade-ijs met een lichte, luchtige structuur, een chocoladecrumble en een glanzende chocoladebavarois, afgewerkt met spiegelglazuur. In het midden een quenelle van vanille-ijs. We laten ons vertellen dat alle cresses (bloemetjes) die op de gerechten liggen ook in eigen kas gekweekt zijn.
Bij dit valentijnsgeweld drinken we een Vendanges d’Autrefois uit de Dordogne, die we het beste omschrijven als een rijke, zoete witte dessertwijn.
We verlaten Locals na een grandioos mooie avond, waarop eigenlijk alles klopte. De setting, de bediening en het gepresenteerde eten waren prima in balans. Het restaurant heet niet alleen ‘Locals’ van naam maar handelt daar ook naar, gezien de keuzes voor echt locale (Nederlandse) producten. We hadden een erg fijne ervaring en raden liefhebbers van een mooie, maar toegankelijke, cuisine dan ook zeker aan een bezoek te brengen aan deze parel tegenover het Arnhemse station. Valentijnsdag of niet.
