Recensie: Ark van Noach

ARNHEM – Het bestaan van bepaalde restaurants is soms zo vanzelfsprekend, dat je ze ongemerkt steeds voorbijloopt, laat staan dat ze in je subliminale geheugen zitten bij de keuzestress die komt kijken bij het uitzoeken van een eetplek. We ‘nemen ze voor lief’, net zoals water uit de kraan, regenachtige zondagmiddagen in november en de zoete geur van parfum, rubber en knoflook in de Parijse metro. Wij wonen in 2026 ruim twintig jaar in Arnhem, hebben in 2008 voor het laatst Restaurant Ark van Noach bezocht, wat -naar wij dachten- een prima eetervaring was, maar hebben het desondanks sindsdien links laten liggen. Waarom? Geen idee!

Het monumentale pand aan de Arnhemse Rijnstraat, waarin Ark van Noach zetelt, is een ware schoonheid in een droeve omgeving, die gedomineerd wordt door chroom- en grijstinten. Gelukkig merken we van die deprimerende omgeving niets als we eenmaal de zaak binnenstappen. We worden zeer vriendelijk ontvangen door een alleraardigste dame en een heer. De goedgevulde zaak is warm ingericht, met prachtige plafondornamenten en veel grafische voorstellingen. Wat ook opvalt: veel Turkse gasten, wat vaak een goed teken is!

We bestellen vanavond beiden een voor- een hoofdgerecht, waar we een flesje Montepulciano naast drinken. Mijn disgenoot gaat voor de mantar dolma (€ 13,50) die bestaat uit grote, rijkelijk met garnalen en kaas gevulde champignons die in zijn geheel zijn gegratineerd in de oven. De grote, sappige champignons krijgen door deze garing in de oven een zachte, subtiel vlezige structuur en een aardse, umami-rijke smaak mee die perfect past bij de romige vulling. Door het bakken verliezen ze wat vocht, waardoor hun smaak geconcentreerder en intenser wordt.

De vulling van garnalen en gesmolten kaas geeft een rijk, smeuïg mondgevoel. De garnalen zijn mild zoet en stevig, met een frisse zeeachtige toon. De goudbruine, gegratineerde kaas is romig, zoutig en zelfs een beetje nootachtig, met een krokant randje. De rucola bovenop zorgt voor fris, peperig tegenwicht en houdt het geheel mooi in balans. Mooi hoor!

Mijn voorgerecht is de karniyarik (€ 14,00). Ook dit blijkt een fijne keuze! Karniyarik geldt als een ware klassieker uit de Turkse keuken waarbij een geroosterde aubergine wordt gevuld met gekruid gehakt en geserveerd met yoghurt.

De aubergine vormt de zachte, bijna romige basis van het gerecht. Deze is duidelijk in de oven gebakken of gegrild, wat te zien is aan de donkere, licht verschroeide schil en het ingezakte vruchtvlees. Dat geeft een subtiele rokerige, licht zoete smaak en een fluweelzachte textuur die bijna smelt op de tong. Bovenop ligt een royale strook kruidig lamsgehakt, rul gebakken en op smaak gebracht met zo te proeven ingrediënten als ui, knoflook, komijn, paprika en misschien wat tomaat. Het gehakt is hartig en diep van smaak, met een gematigde kruidigheid die warmte geeft zonder scherp te worden. Door het bakken is deze een beetje gekaramelliseerd, wat het geheel een volle, bijna nootachtige diepte geeft.

De separaat geserveerde yoghurtsaus zorgt voor het tegenwicht. Die is fris, mild zuur en romig. Wanneer je een lepel yoghurt combineert met de warme aubergine en het kruidige gehakt, ontstaat precies de balans die dit gerecht zo prettig maakt. De eenvoudige salade op het bord, sla, komkommer en tomaat, voegt wat knapperigheid en frisheid toe, waardoor de smaken lichter blijven en het gerecht niet te zwaar wordt.

Dan de hoofdgerechten. Mijn disgenoot kiest voor nog zo’n klassieker: de iskender kebab (€ 26,00). Centraal op het bord ligt een royale berg in dunne reepjes gesneden ossenhaas, glanzend van de warme saus. Het vlees oogt mals en sappig, met licht gekaramelliseerde randjes die een diepe, bijna zoet-hartige vleessmaak geven.

Onder het vlees zit geroosterd Turks brood, dat de saus opzuigt als een spons. Het brood heeft daardoor twee texturen tegelijk: aan de randen nog licht knapperig, maar daar waar de saus en vleessappen erin trekken heerlijk zacht en bijna stoofachtig. De tomatensaus bindt het geheel samen. Die is warm, licht zoet en hartig, met tonen van knoflook en paprika. De saus geeft het gerecht zijn volle, bijna troostrijke karakter en zorgt ervoor dat het vlees nog sappiger aanvoelt.

Daartegenover staat de Turkse yoghurt: koel, romig en friszuur. In combinatie met het vlees en het brood ontstaat een perfecte balans tussen warm en koel, hartig en fris. De peterselie en gegrilde paprika, courgette en tomaat, brengen nog een subtiele kruidigheid en een licht rokerige groentesmaak in het gerecht.

Tenslotte mijn hoofdgerecht: tepsi kebabi (€ 26,50), dat volgens de kaart bestaat uit ‘pikant lamsgehakt met ui, peterselie, knoflook, zwarte peper en pittige tomatensaus uit de oven’.

Een feestje.

Wat meteen opvalt is de grote, goudbruine ovenkorst van Turks brood die als een deksel over het gerecht ligt. Het brood is op verschillende plekken donker geblakerd. Dat geeft een ietwat rokerige, geroosterde smaak en een dunne knapperige korst, terwijl de binnenkant van deze korst zacht en luchtig blijkt.

Onder dit brood bevindt zich het hart van het gerecht: pikant lamsgehakt dat in de oven is gegaard. Lamsvlees heeft van nature een uitgesproken, licht aardse smaak. Door de toevoeging van ui, knoflook, peterselie en zwarte peper krijgt het gehakt een warme, aromatische kruidigheid. De structuur is sappig en licht grof, waardoor het vlees stevig blijft maar toch mals aanvoelt.

De pittige tomatensaus bindt alles samen. Die is rijk en diep van smaak, met een aangename warmte die langzaam opbouwt. De saus geeft het gerecht een enigszins zoete tomatentoon, maar met een duidelijke kruidige en peperige onderlaag. Wanneer ik een stuk van het brood openscheur en het meng met het gehakt en de saus, ontstaat een perfecte combinatie van texturen brood, vlees en saus. Om de vingers bij af te likken.

De eetervaring bij Restaurant Ark van Noach is prima! Waarom we dit mooie en sympathieke restaurant al die jaren links hebben laten liggen, is ons een raadsel. Wel weten we één ding zeker en dat is dat ons volgende bezoek zeker niet nóg een keer zo lang op zich zal laten wachten!